Grzymałów

Początki zamku w Grzymałowie koło Tarnopola sięgają 1. połowy XVII wieku, kiedy to został wzniesiony przez rodzinę Ludzickich herbu Grzymała. Była to czteroskrzydłowa warownia założona na planie kwadratu z czterema sześciobocznymi basztami narożnymi. w baszcie południowo-wschodniej znajdowała się zbrojownia, natomiast w południowo-zachodniej — kaplica zamkowa. Całe założenie obronne było otoczone fosą i wałami ziemnymi. Wjazd na jego teren usytuowany był strony wschodniej przez most zwodzony.

W trakcie wojen kozackich i tureckich zamek kilkakrotnie był niszczony, szczególnie w latach 1651 i 1675. Około 1715 roku Grzymałów wraz z zamkiem znalazł się w rekach rodziny Sieniawskich herbu Leliwa. Adam Mikołaj Sieniawski, ostatni z rodu, odrestaurował zamek, wzmacniając jego obronność. Po śmierci Adama Mikołaja w 1726 roku jego córka Maria Zofia wyszła za mąż w 1751 roku za wojewodę ruskiego Augusta Czartoryskiego. Wniosła mu w posagu cały majątek wraz z kluczem grzymałowskim.

Kolejnymi właścicielami klucza grzymałowskiego byli Lubomirscy i Rzewuscy. W1825 roku w wyniku licytacji Grzymałów wraz z zamkiem znalazł się w rękach bankiera Leopolda Elkansberga. W 1831 roku dobra nabył Antym Nikorowicz, który około 1840 roku przebudował podupadający zamek w pałac. Córka Antyma — Julia wniosła zamek grzymałowski w wianie Leonardowi Pinińskimu.

W czasie I wojny światowej został zniszczony i ograbiony. Został on odbudowany przez kolejnych właścicieli — rodzinę Wolańskich. Zamek przetrwał do 1944 roku, kiedy to pałac został zdewastowany i rozgrabiony. Po zakończeniu II wojny światowej został rozebrany do fundamentów, a uzyskany materiał wykorzystano do budowy drogi do Trembowli.

Fot. tyt.: Polona.pl

Jeśli podoba się Wam to, co czytacie – wesprzyjcie wirtualną kawą.